30 posts tagged “scrapbook”
God, guide us with Your unfailing care.
Here’s my silent prayer, I know you’re there;
All my dreams in Your field
Will be the armor I shall yield,
To continue, yet, another year
With friends and family I hold so dear.
Please hear this humbling plea
From my heart, I lift unto thee;
Render my hubling plight
With all Your endless might.
Lord, shower upon we
Who heeds Your calls with glee;
More blessings to count
And challenges to overcome
In the coming year.
I know, these, You hear
All of these we pray
To keep harm at bay.
Amen.
Mau Marcelo's people are not taking her seriously as the first Philippine Idol. Naman, look at the underlined word sa picture. Que horror! Misspelled man yan, I'm still rooting for her. Malapit na daw yung Asian Idol competition.
In the recent news, GMA7 has acquired the rights for the second season for Philippine Idol. Okay naman kasi yung sa ABC 5, hindi lang malinaw. Hindi ko lang alam kung magiging maganda ang kalalabasan sa GMA ng Ph. Idol. Medyo asiwa kasi ako sa kanila gumawa ng set. Hopefully, let's pray for this one, people of Fremantle won't make Regine Velasquez as the show's host. Utang na loob lang.
This only happend once in my lifetime of purchasing coffee at Starbucks. Maybe, just maybe, by chance, my Starbucks name is really Borence.
Noong unang panahon, mayroong isang magandang dilag na nakatira kasama ang kanyang inang may diperensya sa pagsasalita sa ibaba ng Bundok Tralala. Ang kanilang maliit na kubo ay katabi ng isang batis at malawak na hardin. Simple ang pamumuhay ng mag-ina, kilala sila sa kanilang husay sa paglalaba. May angking galing kasi ang mga ito sa paglalaba na hindi matukoy ng mga kapitbahay kung paano ito nangyayari. Ang magandang dilag na si Lakambini ang namamalantsa ng mahalimuyak na mga damit pagkatapos nitong labhan ng kanyang ina. Ayon sa kanilang mga suki, ang serbisyo ng pagpapalaba at pamamalantsa ng mag-ina ay napakamura at nagugustuhan nila kung paano nagiging mabango at bago ulit ang mga luma at mabahong damit kahit hindi ito ginagamitan ng sabong panlaba at fabric conditioner. Dahil sa masugid na mga suki ng mag-ina, mas dumarami ang dumarayo sa kanilang maliit na kubo upang kunin ang kanilang serbisyo.
Isang araw, habang tinutulungang magsampay ni Lakambini ang kanyang ina sa tabi ng kanilang kubo, may dumating na isang magandang sasakyan. Bumaba dito ang isang matipuno at makisig na lalaki. Ang pangalan niya ay Boy Pogi.
Kinausap ni Boy Pogi ang ina ni Lakambini ukol sa kanilang serbisyo. Kahit hindi maintindihan ni Boy Pogi ang pagsasalita ng ina ni Lakambini, pinagpatuloy pa rin ni Boy Pogi ang pagkuha sa mag-ina upang maging opisyal na taga-paglaba ng kanilang pamilya.
Pagkatapos ng transaksyon, nilagi niya ang kanyang mga mata sa paligid. Nasulyapan niya ang kagandahan ng mukha at hubog ng katawan ni Lakambini habang ito ay patuloy na nagsasampay ng mga nalabhan. “Ang ganda-ganda niya,” sambit ni Boy Pogi sa kanyang sarili. “Kailangan siyang mapasaakin,” dugtong pa nito.
Nakaramdam si Lakambini na parang may tumitingin sa kanya habang ginagawa ang inutos ng ina. Tumigil siya at tinignan ang paligid. Nakaupo pala sa isang upuan ang guwapong dumating kani-kanina lamang. Ngumiti ang lalaki kay Lakambini. Sinagot naman ni Lakambini ang lalaki ng isang matamis na ngiti at binalikan ang ginagawa. Maya-maya lamang ay biglang tumayo si Boy Pogi at nagpakilala kay Lakambini.
“Magandang araw, binibini. Ibig kong alamin ang iyong ngalan, kung maaari,” ang sabi ni Boy Pogi.
“Lakambini ang tawag sa akin,” sagot ni Lakambini.
“Boy Pogi naman ang pangalan ko,” sabi ng lalaki kay Lakambini.
Nagpatuloy ang usap ni Boy Pogi at ni Lakambini. Sa mga nagdaang mga araw, lumago ang kanilang pagkakaibigan. Hindi nagtagal ay naging magkasintahan sina Boy Pogi at Lakambini. Ito naman ay ikinatuwa ng ina ni Lakambini.
Isang araw, naisipan ni Boy Pogi na kunin ang “bulaklak” ni Lakambini. Kinausap niya ang kanyang kasintahan ukol dito at sinabi na ipapatikim nito ang kanyang “saging”. Pumayag naman si Lakambini, ngunit, “Paano mangyayaring kukunin ng ‘saging’ mo ang ‘bulaklak’ ko?”
Napaisip tuloy si Boy Pogi. Inosente kasi nga itong si Lakambini pagdating sa usapang ganiyan. Sa tinagal kasi ng relasyon nila bilang magkasintahan ay hindi pa sila nakalalayo sa bahay ni Lakambini dahil na rin sa hiya ni Boy Pogi sa magulang nito. Dahil dito, alam na ni Boy Pogi ang lahat ng detalye sa kasuluk-sulukan ng bahay kubo ng dalaga.
“Aha!” sabi ni Boy Pogi, “Ganito ang gagawin natin kaya makinig ka ng maigi Lakambini,” pagpapatuloy ng binata.
“Bukas ng gabi, mga alas-otso ng gabi, gumawa ka ng butas sa inyong papag na sinlaki ng isang platito bago ka mamalantsa. Tutal, sa sahig mo naman ginagawa iyon eh,” sabi ni Boy Pogi.
“Tapos? Ano na mangyayari?” tanong ni Lakambini.
“Umupo ka sa butas. Pero siyempre dapat wala kang panty na suot,” sagot ni Boy Pogi kay Lakambini na namumula sa hiya. “Pagnaka-upo ka na, kumatok ka sa sahig ninyong kawayan ng tatlong beses, at ako na ang bahala sa lahat. Pero siguraduhin mong wala ang nanay mo ha.”
“Sige. Ang alam ko aalis si ina bukas ng gabi dahil ibibigay sa may nayon ang mga paplantsahin ko mamaya,” sagot naman ni Lakambini habang hindi pa rin mawala sa isip kung ano ang mangyayari kapag kinuha ni Boy Pogi ang kanyang “bulaklak” gamit ang “saging” nito.
Kinabukasan, pinaghandaang mabuti ni Lakambini ang inutos sa kanya ng kanyang nobyo. Si Boy Pogi naman ay kinausap ang kanyang barkada. Inutos nito sa kanila na kapag siya ay nagsambit ng salitang “aah” ay itaas-baba siya sa kanyang posisyon habang kanyang inaayuda si Lakambini. Sinabi pa nito na kapag sumigaw siya ng “aah” ng napakalakas ay itodo ang pagtaas sa kanya sa kawayang sahig nila Lakambini. Sumang-ayon ang mga kabarkada ni Boy Pogi. Kinagabihan, pumunta na ng maaga sa bahay ng babae ang magbabarkada at nagtago sa silong ng bahay kasama ang mga alagang baboy at manok ng ina ni Lakambini upang hindi sila makita nito at malaman ang kanilang plano.
Samantala, habang suot ang isang puting kamison, umupo sa ginawang butas si Lakambini habang nagtutupi ng mga nilabhan at katabi ang plantsang nilalagayan ng nagbabagang mga uling.
Maya-maya ay namalantsa na si Lakambini. Nang marami-rami na ang kanyang mga pinaplantsa, kumatok siya sa sahig ng tatlong beses. Humahagikgik si Lakambini ng biglang may naramdamang pumasok sa kanyang “bulaklak”. Napahiyaw ito nung una ngunit tinakpan niya ang kanyang bibig. Samantala, sa ibaba naman ay sabi ng sabi ng “aah” si Boy Pogi kaya’t panay taas-baba siya ng kanyang mga kabarkada sa sahig nila Lakambini.
Si Lakambini ay biglang nakaramdam ng sarap habang may lumalabas-masok sa kanyang “bulaklak”. Minsan pa nga ay napapatirik ang kanyang mga mata at binitawan ang hawak-hawak na plantsa.
Nagulat na lamang si Lakambini ng biglang pumasok ang kanyang ina. Akala niya ay mga alas-onse siya uuwi. Bigla niyang hinawakan ang plantsa at nagsimulang ilapat ito sa damit na nakalagay sa kahoy upang hindi makahalata ang ina sa ginagawa ng nobyo sa kanya.
Lingid sa kaalaman ni Lakambini ay nagtaka na ang kanyang ina dahil lumiliyad ang ulo ng kanyang anak habang tumitirik ang mata. Lumapit ang ina sa anak at nagtanong, “Nganong nghwa uh ngat ningingayanyan ta?”
“Inah, anoh poh, aaah, walah poh a-a-kong ginagawang i-i-baah kashi-i pu-po namamaaahhlantsaahh lahhng pu-pu-po a-a-aaahkoh!” sabi ng anak sa kanyang ina sa napakakarinyosang paraan.
Nagtaka ang ina ni Lakambini dahil hindi naman ito ganito kung magtrabaho. Naisip tuloy ng ina na hilahin ang anak sa pagkakaupo upang tignan kung ano ba ang tunay na nangyayari.
Nagpumigil si Lakambini sa kadahilanang baka mahuli ang ginagawa sa kanya ng kanyang nobyo. Ngunit malakas ang hatak ng kanyang ina. Napatayo si Lakambini sa kanyang pagkakaupo. Nakita ang mabilog at malaking “saging” ni Boy Pogi.
“Nganu hiyan?” tanong ng ina kay Lakambini. “Ano po, ‘saging’ ni Boy Pogi po.” Samantala, nagtaka si Boy Pogi kung bakit hindi na basa at masikip ang nakapalibot sa kanyang “saging” ngunit hindi pa rin tumigil ang kanyang mga kabarkada sa pagtaas-baba sa kanya.
“Niyangeng faya huh!” ani ina ni Lakambini habang kinuha ang plantsa at nilagay sa “saging” ni Boy Pogi.
“AAAAAAAHHHH!!!” sigaw ni Boy Pogi. Nabuhayan ng loob ang kaniyang mga kabarkada dahil alam nilang malapit nang labasan si Boy Pogi. Dahil dito, isinagad nila ang kanilang kabarkada sa sahig ng mag-ina.
At iyan ang naging kapalaran ng “saging” ni Boy Pogi. Tsk, tsk, naging hotdog bigla.
Dyaryo
Paanong ‘di kita galawin?
Paanong ako’y iyong suyuin?
Bago man gumising ang umaga,
ito na ang aking almusal.
Sa bawat pagbuklat,
may gulat na tatambad.
Sa bawat paglipat,
bagong posisyon ang katapat.
Sa bawat pagtingin,
mga mata’y pupungawin.
Sa bawat sulok,
langit ang maaarok.
Sa bawat haplos,
igting ng laman ang kikilos.
Sa bawat unos,
patak ng pawis ang kasunod.
Sa bawat pulso,
ayuda’y waring ‘di mababago.
Dyaro, o, dyaryo!
Tanging kasama sa banyo.
This is my momski. We were eating and hanging out at Breadtalk, Robinson's Manila. This was shot just minutes after buying Pukengkeng. We were waiting for my brother to arrive because the both of them has to go to SM Manila to buy Arnis sticks for my brother.
Taray ng lola mo, hehe. ;)
One of my aunts gave us loads of free tickets to Star City so we thought of using it before it expires. So, the other day, my family and I spend some time together at the said amusement park in Manila.
They all had fun riding those mechanical rides but me. I didn't have the enthusiasm of a ten year old anymore to aboard one; I think that I'm too old for those rides--and they might get boring.
I had fun with my camera and my own little "world". As my siblings are about to push me to the Cyclone Loop, I saw a familiar face in the crowd. One that I was not so sure to greet or to look at. But I was sure it was one of the guys that I saw during the recent PREX seminar.
I'm still boggled and I don't know why.

